Τιμούσαν άτομα με σωματική αναπηρία στην αρχαία Ελλάδα;--- - Μέσα στα χρόνια, πολλές από τις αναπηρίες αποδόθηκαν σε δαιμονοπληξίες ή σε θεϊκή τιμωρία.-- Η πρώτη επιστημονική προσέγγιση της αναπηρίας έγινε από τον Ιπποκράτη γύρω στα 400 π.Χ., ο οποίος απέρριψε τις απόψεις αυτές. Υποστήριξε μάλιστα ότι προέρχονται από εγκεφαλικές νόσους, άποψη πρωτοπόρα για την εποχή αυτή. Η θέση που ακολούθησε ο Ιπποκράτης ήταν η αιτία για την αποδοχής της αναπηρίας και το έναυσμα για τις πρώτες οργανωμένες προσπάθειες κατανόησης και θεραπείας
Τιμούσαν άτομα με σωματική αναπηρία στην αρχαία Ελλάδα;Ο Ηφαιστος ήταν θεός της φωτιάς και των μετάλλων, και όχι μόνο. Μια παράδοση τον θεωρεί γιο της Ήρας και του Δία. Ο Όμηρος λέει πως γεννήθηκε κουτσός. Μια άλλη παράδοση, που είναι και επικρατέστερη, αναφέρει με διαφορετικό τρόπο γιατί ο Ήφαιστος ήταν κουτσός. Λέει λοιπόν ότι ο Δίας τον πέταξε έξω από τον Όλυμπο, γιατί κάποτε που ο ίδιος φιλονικούσε μη την Ήρα, ο Ήφαιστος πήρε το μέρος της μητέρας του.
Μια ολόκληρη μέρα έπεφτε ο θεός προς τα κάτω. Τέλος κατά τη δύση του ήλιου προσγειώθηκε στη Λήμνο. Οι κάτοικοί της τον παρέλαβαν και τον περιποιήθηκαν. Γι” αυτό και στην αρχαία εποχή πίστευαν ότι το χαλκείο του, δηλαδή το εργαστήριο του του χαλκού, βρισκόταν στη Λήμνο, στο ηφαίστειο Μόσυχλος.
Πίστευαν ακόμη ότι οι βοηθοί του ήταν οι Κάβειροι, που τους λάτρευαν στη Λήμνο. Τον λάτρευαν κυρίως στην Αθήνα, όπου υπήρχε ναός προς τιμήν του, αυτό που σήμερα ονομάζουμε Θησείο. Οι γιορτές που τελούνται εκεί ονομάζονταν Ηφαίστεια και Χαλκεία. Τις γιορτές αυτές τις μοιραζόταν με τη θεά Αθηνά, που και αυτήν τη θεωρούσαν θεά των τεχνών.
Τιμούσαν άτομα με σωματική αναπηρία στην αρχαία Ελλάδα;Ο Ηφαιστος, ο μοναδικός γιος του Διός και της Ηρας, ήταν ο εργάτης (ναι, το τεμπελιό είναι «προνόμιο» θεών μοντέρνων θρησκειών) Θεών και ανθρώπων. Κατασκεύαζε όπλα, παλάτια, κοσμήματα, όλα περίτεχνα και σπουδαία. Το παλάτι στον Όλυμπο ολόχρυσο με πολύτιμους λίθους στολισμένο.
Τα δώρα του στους θεούς ασύλληπτης έμπνευσηςκαι ομορφιάς. Αυτός δώρισε στον Δία την αιγίδα (που μετά έδωσε στην Αθηνά) και το σκήπτρο του, στην Δήμητρα το δρεπάνι, στον Απόλλωνα και την Άρτεμη τα χρυσά τους βέλη, στον ήλιο τα λαμπρό του άρμα και στον Διόνυσο το ολόχρυσο κύπελό του.
